چگونه در مورد کیفیت سینی کابل قضاوت کنیم؟

برای قضاوت در مورد کیفیت سینی کابل، اولین چیزی که باید در نظر بگیرید مواد پایه است که برای تعیین ظرفیت تحمل بار-و مقاومت در برابر خوردگی آن بسیار مهم است. سینی‌های کابل با کیفیت بالا به وضوح نوع مواد پایه را نشان می‌دهند، مانند "صفحه فولادی نورد سرد Q235" یا "صفحه فولادی گالوانیزه گرم{{5}" برای سینی‌های کابل فولادی، یا "آلیاژ آلومینیوم سری 6063/6061" برای سینی‌های کابل آلومینیومی. سینی های کابل پلیمری (مانند FRP) دارای سطح صاف و بدون لایه برداری-می باشد. سینی‌های کابل{11}}با کیفیت پایین ممکن است از فولاد بازیافتی، آلومینیوم با درجه پایین- یا مواد پلیمری مخلوط با مواد بازیافتی ساخته شوند. این سطوح مستعد ایجاد حفره و ناخالصی هستند و سینی های کابل پلیمری هنگام ضربه زدن ممکن است صدا خفه کنند. همچنین، از یک کولیس برای اندازه گیری ضخامت مواد پایه استفاده کنید تا از مطابقت با استانداردهای صنعت اطمینان حاصل کنید. به عنوان مثال، برای سینی کابل فولادی 100 میلی متری، ضخامت صفحه پایه باید بزرگتر یا مساوی 1.0 میلی متر و صفحات جانبی بزرگتر یا مساوی 1.2 میلی متر باشد. محصولات با کیفیت پایین اغلب 0.2-0.3 میلی متر ضخامت کمتری دارند که به طور قابل توجهی ظرفیت تحمل بار را کاهش می دهد.

ثانیاً، فرآیند تصفیه سطح را بررسی کنید، که مستقیماً بر مقاومت خوردگی و عمر سرویس سینی کابل تأثیر می گذارد. پوشش‌های{1}}پوشش‌دار و مقاوم در برابر آتش{2}} روی سینی‌های کابل فولادی یا آلومینیومی باید به طور یکنواخت و بدون شکاف اعمال شوند و در صورت خراشیدن با ناخن یا محو شدن با یک پارچه مرطوب، هیچ اثری از خود باقی نماند. پوشش های تحتانی مستعد سوراخ شدن، افتادگی و حتی سخت شدن ناقص هستند. لایه گالوانیزه داغ باید بیشتر یا مساوی 85 میکرومتر ضخامت داشته باشد، دارای سطح خاکستری- نقره ای یکنواخت و بدون گره روی باشد. پوشش های روی پایین نازک و مستعد پوسته پوسته شدن هستند. لایه آنودایز شده روی سینی های کابل آلومینیومی باید بزرگتر یا مساوی 10 میکرومتر ضخامت داشته باشد و بدون سفید شدن یا لکه گیری باشد. پوشش های اکسید تحتانی می توانند به راحتی پایه را پس از اصطکاک آشکار کنند. سطح سینی کابل های پلیمری باید عاری از حباب، ترک و سوراخ باشد. محصولات پایین‌تر ممکن است به دلیل دقت قالب ضعیف دارای فلاش لبه و گوشه‌های بریده شده باشند که می‌تواند بر آب‌بندی اتصالات تأثیر بگذارد.

استحکام و پایداری سازه را نیز می توان از طریق آزمایش ساده برای جلوگیری از تغییر شکل در حین استفاده ارزیابی کرد. به عنوان مثال، یک سینی کابل به طول 1-متر- در هر دو انتها نصب می‌شود که وزنی معادل بار نامی در وسط آن دارد. سینی کابل با کیفیت بالا پس از ۱ ساعت ایستادن، انحراف کمتر یا مساوی L/200 (L دهانه است){10}}بدون هیچ افتادگی قابل توجهی نشان می‌دهد. سینی های کابل تحتانی خمش و تغییر شکل پانل جانبی را نشان می دهند. برای اتصال دو بخش سینی کابل از کانکتورهای منطبق استفاده کنید. سینی‌های کابل{13}}با کیفیت بالا باید شکاف کمتر یا مساوی 0.5 میلی‌متر داشته باشند و حتی در صورت تکان خوردن، شلی نداشته باشند. سینی‌های کابل{16}}کیفیت پایین ممکن است سوراخ‌های پیچ ناهمتراز و شکاف‌های بزرگ‌تری داشته باشند. همچنین به طرز کار لبه توجه کنید. سینی‌های کابل{18}}با کیفیت بالا اغلب دارای گوشه‌های گرد یا سطوح کاملاً جوش‌شده، بدون سوراخ‌های تیز هستند. محصولات با کیفیت پایین{19}ممکن است لبه های قائم الزاویه تیز و سرباره جوش داشته باشند که می تواند به راحتی کابل ها را خراش دهد.

همچنین، شاخص‌های عملکرد و مطابقت را تأیید کنید و «سه-خیر» را رد کنید. سینی کابل های معتبر گزارش تست کامل را ارائه خواهند داد. سینی‌های کابل مقاوم در برابر آتش-باید یک گزارش آزمایشی 14907 GB/T 14907-2018 داشته باشد که به وضوح حد مقاومت در برابر آتش و یک شماره سریال قابل ردیابی را ذکر کند. سینی‌های کابل ضد زنگ{10}}باید گزارش آزمایش اسپری نمک (نمک‌پاشی خنثی بیش از یا مساوی 48 ساعت، بدون زنگ زدگی) داشته باشند. و سینی های کابل پلیمری باید یک گزارش تست پیری داشته باشند (پیری اشعه ماوراء بنفش برای بیش از یا مساوی 1000 ساعت، بدون ترک). روی سینی‌های کابل با کیفیت بالا، نام، مدل، مشخصات و تاریخ تولید سازنده به وضوح روی سطح مشخص شده است. تولیدکنندگان همچنین باید مجوزهای تجاری و سایر صلاحیت ها را ارائه دهند. از محصولات بدون برچسب، اطلاعات سازنده، یا گزارش‌های «سه{16}}بدون» اجتناب شود. در نهایت، کیفیت لوازم جانبی را نمی توان نادیده گرفت. جزئیات قابلیت اطمینان کلی را تعیین می کند. اتصالات با کیفیت{18}(پیچ و مهره) گالوانیزه یا فولاد ضد زنگ، با رزوه های شفاف و صاف هستند. لوازم جانبی با کیفیت پایین{20}}اغلب از آهن سیاه و بدون حفاظ ساخته می‌شوند، با رزوه‌های خشن مستعد لغزش. روکش‌های باکیفیت-به خوبی روی سینی کابل قرار می‌گیرند، بدون تاب خوردن در لبه‌ها، و روی روکش‌ها با خاصیت ارتجاعی خوب می‌چسبند. روکش‌های با کیفیت پایین- نازک هستند، شکاف‌های زیادی دارند و مستعد شکستگی هستند. سیم اتصال زمین اختصاصی سینی‌های کابل فولادی یا آلومینیومی باید دارای سطح مقطع بزرگ‌تر یا مساوی 4 میلی‌متر مربع، عایق‌بندی و دارای پایانه‌های محکم شده باشد. محصولات با کیفیت پایین ممکن است از سیم نازک به عنوان جایگزین استفاده کنند، که منجر به شل شدن پایانه ها می شود که کارایی اتصال زمین را تحت تاثیر قرار می دهد.