براکت های لرزه ای و براکت های معمولی معمولاً باید همزمان نصب شوند. این دو براکت در ساختار و عملکرد ساختمان ها نقش های متفاوت اما مکمل ایفا می کنند. براکت های لرزه ای به طور ویژه برای عملکرد لرزه ای ساختمان ها در شرایط زلزله طراحی شده اند. عملکرد اصلی آنها کاهش ارتعاشات سازه ای ناشی از زلزله، جذب و پراکنده کردن نیروی لرزه ای و در نتیجه کاهش خطر آسیب به ساختمان است. معمولاً در پایین ساختمان قرار می گیرند تا پایداری ساختمان افزایش یابد. براکتهای معمولی (یا براکتهای معمولی) اجزای اساسی هستند که برای پشتیبانی و حفظ ساختار ساختمان استفاده میشوند، نه محدود به شرایط زلزله. آنها مسئول به اشتراک گذاشتن وزن ساختمان و اطمینان از پایدار ماندن ساختمان در شرایط عادی هستند.
در بیشتر موارد، ساختمان ها به جای نصب براکت های لرزه ای و براکت های معمولی به طور همزمان نیاز دارند. زیرا براکت های لرزه ای و براکت های معمولی نقش مکمل در ایمنی و پایداری ساختمان دارند. براکتهای لرزهای پشتیبانی اضافی را در هنگام وقوع زلزله فراهم میکنند و آسیبهای ناشی از زلزله را کاهش میدهند. در حالی که براکت های معمولی مسئولیت وزن ساختمان را در شرایط عادی بر عهده دارند و پایداری ساختمان را تضمین می کنند. این دو براکت با هم کار می کنند تا یکپارچگی و ایمنی ساختمان را حفظ کنند. طراحی و اجرای خاص باید به نوع ساختمان، موقعیت جغرافیایی، خطر زلزله و مقررات و مشخصات ساختمانی قابل اجرا بستگی داشته باشد. مهندسان سازه معمولاً بر اساس این عوامل الزامات نصب براکت های مقاوم در برابر زلزله و براکت های معمولی را تعیین می کنند.